نه از اين جهت كه دعوت او پيچيدگى داشت ، و نشانه‌ها و دلائل او كافى نبود ، بلكه به خاطر ادامه خودكامگيها ، سرسختى نشان داديد ، و پيوسته اظهار شك و ترديد نموديد . سپس براى اينكه خود را از هر گونه تعهد و مسئوليت خلاص كنيد و به خودكامگى و هوسرانى خويش ادامه دهيد « هنگامى كه يوسف از دنيا رفت گفتيد هرگز خداوند بعد از او رسولى مبعوث نخواهد كرد » ( * ( حَتَّى إِذا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّه مِنْ بَعْدِه رَسُولًا ) * ) . و به خاطر اين روش نادرستتان مشمول هدايت الهى نشديد ، آرى « اين گونه خداوند هر اسرافكار ترديد كننده وسوسه گر را گمراه مىكند » ( * ( كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّه مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتابٌ ) * ) . شما از يك سو راه اسراف و تجاوز از حدود الهى را پيش گرفتيد ، و از سوى ديگر در همه چيز شك و ترديد و وسوسه نموديد ، و اين دو كار سبب شد كه خداوند دامنه لطفش را از شما بر گيرد ، و شما را در وادى ضلالت رها سازد ، و جز اين سرنوشتى در انتظارتان نبود . اكنون هم اگر در برابر دعوت موسى همان روش را پيش گيريد و به بحث و تحقيق نپردازيد ، ممكن است او پيامبرى باشد از سوى خدا اما نور هدايتش هرگز بر قلوب مستور و محجوب شما نتابد . آيه بعد به معرفى « مسرفان مرتاب » پرداخته مىگويد : « آنها كسانى هستند كه در آيات الهى بدون اينكه دليلى براى آنها آمده باشد به مجادله برمىخيزند » ( * ( الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّه بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ ) * ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) با اينكه « الذين » بدل از « مسرف مرتاب » است و « مبدل منه » مفرد مىباشد بدل آن جمع آمده ، زيرا نظر به فرد مشخص نيست ، بلكه جنس است .